Δεν είμαστε μόνοι

Μοιάζει πολύ θλιβερό, ανόητο και συναρπαστικό
σε νιώθω να μουδιάζεις
το βλέμμα σου έγινε αρπακτικό
τη ζωή που δε σου χαρίζεται
θέλεις να την κάνεις δώρο….
Μεγαλώνεις σχίζοντας πέπλα
αφήνεις τα ψίχουλα πεταμένα να τα φάνε τα πουλιά.
Όχι δεν τα μαζεύεις
από αλλού θα πας
ζηλεύεις τον κίνδυνο που ακροβατεί
στο ξεκούμπωτο πανωφόρι σου
Αχ και να ήσουν πάντα σε αυτήν την αγκαλιά….

Ο χασάπης

Όλη τη κρεαταγορά πάνω σου βρήκα
Ότι στυλώνει τους μυς και διαβάλει το πνεύμα..
Χόρτασα κρέας, το σώμα του Χριστού πολλαπλασιασμένο
Και εγώ ένα σώμα-Θαύμα στις ορέξεις σου αφημένο

Ποίο δίκτυο γυναικών θα με γλιτώσει?

Κάνε με τώρα επανάσταση.
Βγάλε με στους δρόμους.
Εξήγησε με..

Είμαι η ευσυγκίνητη συνέχεια σου
Η αθέατη μελανιά σου.
Αυτή που σα λιβάνι αποφεύγεις.

Που με ένα σου μόνο βλέμμα
Που με το χέρι σου πάνω μου φυτεύεις.

Γόη, αστροναύτη από τους μαύρους ακάλυπτους κύκλους μου
Ότι και αν κάνεις δε γλιτώνεις.

Ακρόπολη

Ανοίγουμε ξανά ;

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε να πω … ψέματα θα πω ..
Είναι καιρός που το σκέφτομαι τώρα να ξαναγράψω σ’ αυτό το μπλογκ. Μπορώ πάντα να ανοίξω και ένα άλλο. Να κάνω αυτό που λέει ο κόσμος μια καινούργια αρχή. Μπορώ. Πολλά μπορώ και άλλα τόσα δεν μπορώ. Σκέφτομαι διάφορα … τόσα πολλά μπλογκ και τόσοι λίγοι οι αναγνώστες, το μπλογκ είναι η προέκταση του πέους, μπλογκάρω άρα υπάρχω πολλά τα κουλά που κυκλοφορούν τριγύρω στη μπλογκόσφαιρα.
Η μοναξιά του μπλόγκερ… μόνος απέναντι σ΄ ένα κουτί . Το κουτί μουγκό ανέκφραστο δεν γυρνάει να σου πει τι μ/κιες είναι αυτές που γράφεις καλέ μου άνθρωπε. Εσύ τις γράφεις. Χαϊδεύεις, φτύνεις ή χτυπάς τον εαυτό σου ή και τίποτα από αυτά. Παραγωγός περιεχομένου στο νετ………
Συνεχίζεις σε ένα άλλο μέσο, μέσω του μέσου κλπ.
Ε ναι μάλλον ξαναρχίζω για όσο έχω κέφι, όταν έχω κέφι κλπ κλπ

Απόψεις περί γάμου

Πίστευα πάνω κάτω το εξής: Ο γάμος είναι το τέλος, αφού παντρευτώ τίποτα δεν θα μου συμβεί. Για φαντάσου: να έχεις πάντα κάποιον στο πλευρό σου, να μην ξέρεις τι είναι η μοναξιά. Χριστούλη μου! Να μην είναι κανείς ποτέ μόνος του με τον εαυτό του, ποτέ. Να είσαι μια γυναίκα παντρεμένη σημαίνει να έχεις πεπρωμένο καθορισμένο. Και στο μέλλον να περιμένεις μόνο τον θάνατο» . Αναλογιζόταν: ούτε η ελευθερία να είναι δυστυχισμένη δεν διατηρείται, γιατί ακυρώνεται όταν είσαι με κάποιον άλλον. Υπάρχει πάντα κάποιος άλλος που σε παρατηρεί, σε εξετάζει εξονυχιστικά, συνοδεύει όλες σου τις κινήσεις. Κι ακόμα κι η κούραση από τη ζωή έχει κάποια ομορφιά όταν την υποφέρεις μόνη σου κι όντας απελπισμένη, έλεγε στον εαυτό της. Αλλά επί δύο, να μοιράζονται καθημερινά το ίδιο άνοστο ψωμί, να είναι παρόντες στην ίδια τους την ήτα μέσα από την ήτα του άλλου…… Και τούτο χωρίς να συνυπολογιστεί το βάρος των συνηθειών που αντανακλώνται στις συνήθειες του άλλου, το βάρος της κοινής κλίνης, του ομοτράπεζου του κοινού βίου, που προετοιμάζει και απειλεί με τον κοινό θάνατο.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Κλαρίσε Λισπέκτορ, «Κοντά στην άγρια καρδιά», σελ. 177 μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη δεν είναι καταπληκτικό?
Το διάβασα και έμεινα άφωνη …..

Κοντά στην άγρια καρδιά

Κοντά στην άγρια καρδιά