Νοεμβρίου 17, 2009 — pasta
Δεν είμαστε μόνοι
Νοεμβρίου 9, 2009 — abrentaΜοιάζει πολύ θλιβερό, ανόητο και συναρπαστικό
σε νιώθω να μουδιάζεις
το βλέμμα σου έγινε αρπακτικό
τη ζωή που δε σου χαρίζεται
θέλεις να την κάνεις δώρο….
Μεγαλώνεις σχίζοντας πέπλα
αφήνεις τα ψίχουλα πεταμένα να τα φάνε τα πουλιά.
Όχι δεν τα μαζεύεις
από αλλού θα πας
ζηλεύεις τον κίνδυνο που ακροβατεί
στο ξεκούμπωτο πανωφόρι σου
Αχ και να ήσουν πάντα σε αυτήν την αγκαλιά….
Ο χασάπης
Νοεμβρίου 9, 2009 — abrentaΌλη τη κρεαταγορά πάνω σου βρήκα
Ότι στυλώνει τους μυς και διαβάλει το πνεύμα..
Χόρτασα κρέας, το σώμα του Χριστού πολλαπλασιασμένο
Και εγώ ένα σώμα-Θαύμα στις ορέξεις σου αφημένο
Ποίο δίκτυο γυναικών θα με γλιτώσει?
Κάνε με τώρα επανάσταση.
Βγάλε με στους δρόμους.
Εξήγησε με..
Είμαι η ευσυγκίνητη συνέχεια σου
Η αθέατη μελανιά σου.
Αυτή που σα λιβάνι αποφεύγεις.
Που με ένα σου μόνο βλέμμα
Που με το χέρι σου πάνω μου φυτεύεις.
Γόη, αστροναύτη από τους μαύρους ακάλυπτους κύκλους μου
Ότι και αν κάνεις δε γλιτώνεις.
Ανοίγουμε ξανά ;
Ιουλίου 15, 2009 — pastaΑνοίξαμε και σας περιμένουμε να πω … ψέματα θα πω ..
Είναι καιρός που το σκέφτομαι τώρα να ξαναγράψω σ’ αυτό το μπλογκ. Μπορώ πάντα να ανοίξω και ένα άλλο. Να κάνω αυτό που λέει ο κόσμος μια καινούργια αρχή. Μπορώ. Πολλά μπορώ και άλλα τόσα δεν μπορώ. Σκέφτομαι διάφορα … τόσα πολλά μπλογκ και τόσοι λίγοι οι αναγνώστες, το μπλογκ είναι η προέκταση του πέους, μπλογκάρω άρα υπάρχω πολλά τα κουλά που κυκλοφορούν τριγύρω στη μπλογκόσφαιρα.
Η μοναξιά του μπλόγκερ… μόνος απέναντι σ΄ ένα κουτί . Το κουτί μουγκό ανέκφραστο δεν γυρνάει να σου πει τι μ/κιες είναι αυτές που γράφεις καλέ μου άνθρωπε. Εσύ τις γράφεις. Χαϊδεύεις, φτύνεις ή χτυπάς τον εαυτό σου ή και τίποτα από αυτά. Παραγωγός περιεχομένου στο νετ………
Συνεχίζεις σε ένα άλλο μέσο, μέσω του μέσου κλπ.
Ε ναι μάλλον ξαναρχίζω για όσο έχω κέφι, όταν έχω κέφι κλπ κλπ
