Δες το αλλιώς

Τον Remi Gaillard δεν τον ήξερα  αλλά όταν τον είδα έριξα τρελό γέλιο είναι ένας «τρελός» Γάλλος που κάνει ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί και  ότι δεν μπορεί κάνεις να φανταστεί ταυτόχρονα. Ένα πράγμα φέρνει τα πάνω κάτω ……….

Έχει πολλά τρελά βιντεάκια του, δεν ήξερα ποιο να διαλέξω ……… τελικά έριξα κλήρο και παρουσίαζω τον μάγειρα …. τον σεφ

Αξίζει τον κόπο να τον δει κανείς Ε;

Έγκλημα και Τιμωρία;

Έπεσα πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον μπλογκ για την απονομή δικαιοσύνης στη χώρα; να πω ; για την τιμωρία της άτιμης της της κοινωνίας τεσπα .. δείτε

α!!!!!!!!! και βάλτε και μια υπογραφούλα εδώ …. αφορά σε κείμενο  για την άμεση αποφυλάκιση της Χριστίνας Κυριμοπούλου

Η Χριστίνα είναι απλά ένα άτυχο παιδί και η κοινωνία μας κρίνει ότι θα πρέπει να πληρώσει αυτή μια και την βρήκαν πρόχειρη… ποιος ναπληρώνει τώρα κλπ…


ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ…

Διάβσσα αυτό κάπου στο νετ είναι της Ρούσου Μ.Μ.  μου άρεσε και το αναδημοσιεύω

Κινδυνεύεις, δε βλέπεις;

Όταν μ΄αγκαλιάζεις

δεν καταλαβαίνεις

πως πρέπει μ΄άλλα μάτια να με προσέξεις;

Δεν καταλαβαίνεις

πως ανάμεσά μας οι σχέσεις

είναι αντίστροφες;

Πως εγώ είμαι η αιχμηρή

που σε διαπερνώ

που κατοικώ το μυστικό σου χώρο

που ψηλαφώ κι ανιχνεύω

που γνωρίζω αλάθητα.

Δεν ένοιωσες

πως κλείνοντας τα μάτια σου

μ΄έκλεινες μέσα;

Πως δραπετεύοντας

έπαιρνες με τις τύψεις σου

και μένα;

Δεν καταλαβαίνεις πως όταν σφραγίζεσαι

μέσα σου και μένα σφραγίζεις

έτσι που ανενόχλητη

στο σκοτάδι σου σ΄ερευνώ;

Μα δε βλέπεις πως είμαι ένα άγριο

κοφτερό σα δρεπάνι

αχόρταγο

ερωτηματικό;

στη Μπρέντα με αγάπη ……

Αναρτήθηκε στις ποίηση, της παρέας. 1 σχόλιο »

Σιγά μη βάλω τη γάτα μου να κλάψει

Οι γιορτές πέρασαν, εδώ και καιρό. Ο νέος χρόνος αρχίζει να βγάζει δόντια. Η καθημερινότητα επιτίθεται με ροζ πολιτικο- δημοσιογραφικά σκάνδαλα ….

Κανένας δεν θέλει να δει, να ξέρει κλπ αλλά όλοι χαζογελάμε με το υπονοούμενο …

Κ’ εγώ να σκέφτομαι τη Μπέλη τη γλυκιά μου Μπελινούλα τη γατούλα μου που είναι άρρωστη βαριά. Καρκίνος στην κοιλιακή χώρα , δύο. Το μικρό το αθώο που δεν ήξερε δεν διάλεξε… Κ’ άντε να ψάχνεις γιατρούς και θεραπείες …. Να αποφασίσεις για τη ζωή και το θάνατο ενός πλάσματος τόσο γλυκού, μικρού, ανυπεράσπιστου. Δυόμισι χρονών είναι, βρέφος. Παρηγορητική χημειοθεραπεία λέει. Για ποιον η παρηγοριά για κείνη ή για μένα ?

Για την Αμαλία τσαντιστήκαμε και δικαίως για το άδικο κράτος για την κατάντια του εθνικού συστήματος υγείας που υποβάλει τους ανθρώπους σε ταλαιπωρίες…

Τώρα με την γατουλίνα μου που να αποδώσω τις ευθύνες σε ποιο γιατρό σε ποιο σύστημα να παρηγορηθώ.

 

Θα μου πεις ένα ζώο είναι …. Δεν είναι και τίποτα.

Ναι ίσως, ίσως και πάλι η στεναχώρια μου να είναι εγωιστική να σκέφτομαι εμένα. Τον θάνατο που μας κυκλώνει ……. Κλπ κλπ κλπ

Λέω να σταματήσω εδώ ……

Αναρτήθηκε στις Σκέψεις, της παρέας. 4 σχόλια »

Μ’ έφαγαν τα καλικατζαράκια sorry

Αναρτήθηκε στις της παρέας. 2 σχόλια »

Χρόνια πολλά για σένα !!

 

 

Πουλί μου ξένο ξενιτεμένο χρόνια σου πολλά πολλά πολλά και καλά καλά καλά!!!

Τι να σου στείλω κούκλα μου εκεί στα ξένα που σε  ?

Το σκέφτηκα και αποφάσισα: virtual άνθη, μπορεί να μην μυρίζουν αλλά τουλάχιστον δεν μαραίνονται.  

Τώρα να ευχηθώ να βγεις νικήτρια στα δύσκολα ? Άστο αυτό, γιατί από τη μια είναι σίγουρο και από την άλλη κάτι μου λέει ότι όταν τελειώσουν αυτά θα βρεις άλλα δύσκολα  να μπείς.

Να ζήσεις  μικρούλα χρονάκια πολλά  

Αναρτήθηκε στις της παρέας. 1 σχόλιο »