Δεν είμαστε μόνοι

Μοιάζει πολύ θλιβερό, ανόητο και συναρπαστικό
σε νιώθω να μουδιάζεις
το βλέμμα σου έγινε αρπακτικό
τη ζωή που δε σου χαρίζεται
θέλεις να την κάνεις δώρο….
Μεγαλώνεις σχίζοντας πέπλα
αφήνεις τα ψίχουλα πεταμένα να τα φάνε τα πουλιά.
Όχι δεν τα μαζεύεις
από αλλού θα πας
ζηλεύεις τον κίνδυνο που ακροβατεί
στο ξεκούμπωτο πανωφόρι σου
Αχ και να ήσουν πάντα σε αυτήν την αγκαλιά….

Ο χασάπης

Όλη τη κρεαταγορά πάνω σου βρήκα
Ότι στυλώνει τους μυς και διαβάλει το πνεύμα..
Χόρτασα κρέας, το σώμα του Χριστού πολλαπλασιασμένο
Και εγώ ένα σώμα-Θαύμα στις ορέξεις σου αφημένο

Ποίο δίκτυο γυναικών θα με γλιτώσει?

Κάνε με τώρα επανάσταση.
Βγάλε με στους δρόμους.
Εξήγησε με..

Είμαι η ευσυγκίνητη συνέχεια σου
Η αθέατη μελανιά σου.
Αυτή που σα λιβάνι αποφεύγεις.

Που με ένα σου μόνο βλέμμα
Που με το χέρι σου πάνω μου φυτεύεις.

Γόη, αστροναύτη από τους μαύρους ακάλυπτους κύκλους μου
Ότι και αν κάνεις δε γλιτώνεις.

Αναρτήθηκε στις Uncategorized. Leave a Comment »