Το δικαίωμα στη ζωή

Χθες συγκεντρωθήκαμε χιλιάδες …. Για να διαμαρτυρηθούμε για τα άδικα μέτρα τα μέτρα που ζητούν να πληρώσουν το λογαριασμό οι σερβιτόροι του γεύματος αυτοί που πέρασαν απ έξω οι άσχετοι οι εύκολοι στόχοι μισθωτοί και συνταξιούχοι ….
Μαζευτήκαμε πολλοί πάρα μα πάρα πολλοί όλοι μοιραζόμαστε το ίδιο αίσθημα αδικίας και απορίας …. Και ήταν καλά (στην αρχή τουλάχιστον).

Μετά η κατάσταση μετατράπηκε σε εφιάλτη … για πολλούς αλλά κυρίως για 3 που αποφάσισαν μια τέτοια μέρα να εργαστούν στο κέντρο της Αθήνας. Δεν υπάρχει πιο σκληρό από το θάνατο, το ύστατο και αδιαπέραστο αυτό σύνορο.
Λάθη πολλά από πολλούς αλλά και πάλι την πλήρωσαν οι άσχετοι ….
Ήμασταν όλοι εκεί, άλλοι πιο μπρος άλλοι πιο πίσω αλλά εκεί… όταν τα 3 πιτσιρίκια με τα μαύρα (τα καινούργια και ατσαλάκωτα μαύρα σαν της διαφήμισης για απορρυπαντικό που κρατά τα μαύρα κατάμαυρα) και τις κουκούλες βγήκαν από κάποιο στενό έσπασαν το τζάμι της τράπεζας και πέταξαν μέσα ένα  μπουκάλι (πλαστικό του 1,5 λιτρου από νερό μάλλον γεμμάτο με  υγρό εύφλεκτο πιθανόν) και μετά σπίρτο ή στουπί και η κουρτίνα ή το πανί που έκρυβε από τα μάτια των πορευμένων το εσωτερικό της τράπεζας και τους έργαζόμενους άρπαξε φωτιά.

Οι πορευμένοι (που δεν είχαν καμοία σχέση με το συμβάν)  φώναξαν «ρε σεις τι κάνετε εκεί, φύγετε κωλόπαιδα» κάποιοι από την πορεία τους πέταξαν και αντικείμενα αλλά μέχρι εκεί… τι άλλο να πει να κάνει ο άοπλος στον οπλισμένο. Οι κουκουλοφόροι μάλιστα απάντησαν «τράπεζα – τράπεζα είναι».

Εμείς δηλαδή εγώ και η παρέα μου από την άλλη ούτε στιγμή δεν σκεφτήκαμε ότι υπήρχε πιθανότητα να είναι άνθρωποι μέσα, άνθρωποι ζωντανοί. Ανώφελη  φρίκη να καίγονται περιουσίες (σε όποιον και αν ανήκουν) αλλά ……  . Πού να σου πάει το μυαλό ότι εκείνη την μέρα με τον τόσο κόσμο στο κέντρο η Τράπεζα θα ήταν ανοιχτή.  Ότι άνθρωποι είχαν πάει εκεί να βγάλουν το μεροκάματο  τους.  ¨Άνθρωποι που για αυτούς δεν υπήρχε έξοδος ή προστασία που τους άφησαν έρμαια στην τυφλή οργή. Με τίποτα δεν μας πέρασε από το νου το τι θα γινόταν  αφού εμείς περνούσαμε.

Καπνοί δακρυγόνα και κρότοι από παντού … δεν βλέπαμε δεν ακούγαμε……. Κανένας δεν σκέφτηκε στιγμή ότι πίσω από τη φλεγόμενη κουρτίνα υπήρχαν άνθρωποι. Άνθρωποι που για αυτούς δεν είχε κ όλας προβλεφτεί μια εναλλακτική έξοδος διαφυγής για περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης.

Ύστερα  όταν μάθαμε περί της άδικης θυσίας ήρθαν οι σκέψεις, αν το ήξερα …. Θα έκανα αυτό …. Μα ρε γα….. τράπεζα σκεφτήκαμε όλοι αυτή τη στιγμή Οι τράπεζες είναι ο Ν 1 στόχος εγκληματικών επιθέσεων ε δεν μπορεί θα έχει κάποια  θωράκιση

Σήμερα καθώς το πραγμα έκατσε μέσα μου …. Ο πόνος για τους αδικοχαμένους συνανθρώπους αρχίζουν να σχηματίζονται ποικίλες απορίες
Καλά τρία πιτσιρίκια ή τρεις τρελοί έριξαν μολότοφ αλλά οι υπόλοιποι οι πιο οργανωμένοι εμπλεκόμενοι; Γιατί τους άφησαν έρμαια στις διαθέσεις του κάθε θερμόαιμου πιτσιρικά.. που είναι η πρόβλεψη του επιχειρηματία εργοδότη για την ασφάλεια των υπαλλήλων του;

Ότι και να πεις το γεγονός είναι ένα οριστικά οριστικό ο θάνατος… εργατικό ατύχημα δολοφονία …     είναι το ίδιο πικρό 3 άνθρωποι ξεκίνησαν να πάνε στη δουλειά τους και δεν γύρισαν στα σπίτια τους ποτέ…….

Το δικαίωμα αυτών των ανθρώπων στη ζωή και στην εργγασία ποιος θα το προασπήσει;

Πιο αξιόπιστα από τις εφημερίδες αναδεικνύονται τα blogs

Σημαντικό έδαφος, σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, κερδίζουν τα blogs τα οποία οι χρήστες εμπιστεύονται για την καθημερινή τους ενημέρωση, θεωρώντας τα μάλιστα πιο αξιόπιστα από τις εφημερίδες.

Το συμπέρασμα προκύπτει από έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την εταιρία δημοσκοπήσεων Interview, στο πλαίσιο των μετρήσεων του δείκτη επιχειρηματικών προσδοκιών Northern Greece Business Index 500 και παρουσιάστηκε σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος. Το δείγμα της έρευνας είναι 514 άτομα πανελλαδικά και πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2010, μέσω Web έρευνας με δομημένο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο.

Όπως προέκυψε, το 71% των ερωτηθέντων θεωρεί την ενημέρωση που λαμβάνει από τα Blogs πολύ-αρκετά αξιόπιστη και το 22% λίγο-καθόλου αξιόπιστη. Σε σχέση όμως με τα άλλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, το 47% εκτιμά ότι τα blogs είναι το πιο αξιόπιστο μέσο, το 27% οι εφημερίδες και το 18% θεωρεί ότι κανένα μέσο δεν είναι αξιόπιστο. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως μόλις το 5% απαντά υπέρ της αξιοπιστίας του ραδιοφώνου, ενώ ακόμη χειρότερη είναι η επίδοση της τηλεόρασης με μόνο 1%. Στην ερώτηση ωστόσο, εάν τα Blogs με ενημερωτικό περιεχόμενο θα πρέπει να υπόκεινται στους κώδικες δεοντολογίας της συμβατικής δημοσιογραφίας, όπως το να υπάρχει η υπογραφή του συντάκτη κάτω από τα ρεπορτάζ και τα κείμενα, το 55% τάσσεται υπέρ, ενώ τα Blogs αναδεικνύονται «νικητές» και στο ζήτημα της αμεσότητας στην πληροφόρηση, καθώς το 74% των ερωτηθέντων τους δίνει «ψήφο εμπιστοσύνης» και το 77% τα επισκέπτεται καθημερινά.

Το μέσο, στο οποίο τα Blogs προκαλούν τη μεγαλύτερη «ζημιά» με την ύπαρξη και λειτουργία τους, είναι, σύμφωνα με την έρευνα, οι εφημερίδες, αφού το 50% θεωρεί πως υφίστανται τις μεγαλύτερες απώλειες, το 25% η τηλεόραση, το 5% το ραδιόφωνο και το 19% λέει ότι σε κανέναν δεν προκαλούν ζημιά.

Η σταδιακή ανάδειξη των Blogs φαίνεται και από το γεγονός ότι το 69% δηλώνει πώς το τελευταίο χρονικό διάστημα κερδίζουν περισσότερο από το χρόνο τους για ενημερωτικούς λόγους, το 27% τον ίδιο χρόνο και μόνο το 4% λιγότερο. Πάντως, σε συντριπτικό ποσοστό- 79%- οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι τα Blogs είναι ευκαιρία για τη συμβατική δημοσιογραφία και μόνο το 15% ότι είναι απειλή.

Πηγή: Καθημερινή

Τίποτα δεν είναι πιο σκληρό και άδικο από την ανθρώπινη πραγματικότητα οι άνθρωποι ζουν σ’ έναν κόσμο στον οποίο την εξουσία κατέχουν οι λέξεις και όχι οι πράξεις, στον οποίο κόσμο η έσχατη ικανότητα είναι ο έλεγχος της γλώσσας. Είναι φοβερό, γιατί κατά βάθος είμαστε πρωτόγονοι, προγραμματισμένοι να τρώμε, να κοιμόμαστε, ν’ αναπαραγόμαστε, να κατακτούμε και να διαφυλάττουμε την επικράτειά μας διότι οι πιο προικισμένοι σ’ αυτά, εκείνοι που έχουν το εντονότερο ζωώδες ένστικτο ανάμεσά μας, εξαπατώνται πάντα από τους άλλους, όσους έχουν το χάρισμα του λόγου, μα είναι ανίκανοι να υπερασπιστούν τον κήπο τους,  να φέρουν ένα κουνέλι για δείπνο  ή να τεκνοποιήσουν σωστά.  Οι άνθρωποι ζουν σ’ έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχούν οι αδύναμοι. Είναι μια τρομερή προσβολή για τη ζωώδη φύση μας, ένα είδος διαστροφής, μια βαθιά αντίφαση.

H κομψοτητα του σκαντζόχοιρου σελ 60

Η ταυτότητα της αριστεράς

Μέσ’ τον Δεκέμβρη βρήκα επιτέλους σε ηλεκτρονική μορφή ένα άρθρο του Μπόμπιο που είχα διδαχθεί σαν προπτυχιακή φοιτήτρια ακόμα στο πολιτικό του Παντείου. Ένα αρθρο που μου άρεσε πολύ. Την πρώτη φορά που το διάβασα, αγχωμένη σε εξαταστική είπα ωπ!! τι λέει ο τύπος τώρα…..
Τεσπα μου έκανε εντύπωση αλλά με το χαμό των σημειώσεων και των κόντρα σημειώσεων δεν μπόρεσα χρόνια μετά όταν το έψαξα να το ξαναβρώ. Έψαξα σε πατάρια σε αποθήκες, σε εντελώς απίθανα σημεία αλλά τίποτα!!!!

Αυτό το ιδεώδες της ισότητας ως σημείο αιχμής της διαιρετικής τομής αριστεράς με είχε στοιχειώσει….. αλλά έχασα το προνόμιο της επανάληψης της ανάγνωσής του. Ώσπου την Κυριακή στις 20/12/09 το πέτυχα στο 7 της Ελευθεροτυπίας…..
Οκ έλειπε ένα κομάτι του αλλά να για μένα ήταν σαν χριστουγενειάτικο δώρο.

Το παραθέτω το σεντόνι….. γιατί είναι πολύ μα πάρα πολύ καλό το πανί…
“«Δεξιά» και «αριστερά» είναι δύο λέξεις που χρησιμεύουν εδώ και πάνω από έναν αιώνα στο να σηματοδοτούν δύο αντιτιθέμενες παρατάξεις του πολιτικού σύμπαντος. Το πολιτικό σύμπαν, όπως εξάλλου και κάθε άλλη σφαίρα της γνώσης και της δράσης, κυριαρχείται από μεγάλες διχοτομήσεις: πρόοδος-συντήρηση, ατομικισμός-κοινοτισμός, ανταγωνιστική ή αρμονική θεώρηση της κοινωνίας, κατίσχυση των αιτημάτων ελευθερίας ή των αιτημάτων δικαιοσύνης.

Ερημος

Έρημος αυτό το μπλογκ
έρημος
παλιες οι λέξεις
παλίες
και μια καινούργια χρονιά
2010
με το καλό
δεξι ή αριστερό